Türkiye’de 6 bin kişinin canına mal olan Kovid’e karşı ‘iliklere işleyen’ uyarı yoğun bakım uzmanı Dr. Hakan Akelma’dan geldi: ‘Ölmek istemiyorum’ diyenlerin yüzündeki pişmanlığı, tanık olduklarımı gören dışarı adım atmazdı.
Diyabakır’da mart ayından bu yana virüsle mücadele eden Doç. Dr. Hakan Akelma, yoğun bakımda yaşadıklarını anlattı. “Tanık olduklarımı gören, evden dışarı çıkmazdı” diyen Akelma, şunları söyledi: “Bir hastamız vardı ‘Ölmek istemiyorum’ diyerek yatağı parçaladı, kendindeki bütün kataterleri çekti, şuuru gitti ve onu üç gün sonra kaybettik. O duygular anlatılmaz. Annenizin, babanızın yanınızda çırpına çırpına ölmesini görmek sizi üzüyor. Elinizden geleni yapıyorsunuz. Ama bu meret çok kötü.”
Vaka sayılarının arttığı Diyarbakır’da pandemi hastanesine dönüştürülen Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde görevli Anestezi ve Yoğun Bakım Uzmanı Yardımcı Doç. Dr. Hakan Akelma, yoğun bakımdaki hastalarıyla yaşadıklarını anlattı. Akelma, yoğun bakıma giren hastaların yanlarındaki hastaların ölümlerine tanık olduklarında yüzlerinde pişmanlık ifadesi oluştuğuna dikkat çekti. Koronavirüse yakalanan genç bir hastasından söz ettiği sırada elleri ve sesi titreyen Akelma, bu hastanın “Ölmek istemiyorum” diyerek yatağını parçaladıktan üç gün sonra yaşamını yitirdiğini anlattı. Akelma, tedavide yaşam mücadelesini yitiren hastalarının yüzlerinde pişmanlık olduğunu ifade ederek, şunları söyledi: “Mayıs ayından sonra sıcakların etkisiyle hastalığın azalacağını düşünüyorduk. Genç hasta da gördüm yaşlı hasta da gördüm. Çoğu ciddi solunum sıkıntısı çekiyordu. Özellikle genç bir hastamız vardı, 55’lerde solunumu vardı, normal bir insan 12 soluk alır. Her an öleceğini hissederek soluk alıyordu. Ben de onu yatıştırmaya çalışıyordum. O hastaları halkımızın görmesini isterdim. Çok büyük bir pişmanlık vardı yüzlerinde. Yine bir başka hastamız vardı ‘Ölmek istemiyorum’ diyerek yatağı parçaladı, kendindeki bütün kataterleri çekti, şuuru gitti ve biz o hastamızı 3 gün sonra kaybettik. Bu şekilde deliryuma giren hastalarımız oluyor. Özellikle birçok hastamızda aşırı ajitasyon, ölmeme isteği ve ölüm korkusu... Onları resmen sarmalıyor ve yaptıklarına çoğu da pişman oluyor. Hemen yanı başındaki hastalar ölüyor, bunun farkına varıyorlar, bu da onlarda ciddi bir pişmanlık oluşturuyor.”
