Türkiye’de yeni eğitim döneminin ilk haftalarında Manisa, Osmaniye ve İstanbul’da yaşanan okul saldırıları, öğrenci ve öğretmenlerin güvenliğini yeniden gündeme taşıdı. Dünyada da giderek büyüyen okul şiddetine karşı ülkeler, saldırı sonrası cezalandırmanın yanı sıra tehditleri önceden belirlemeye yönelik uygulamaları devreye alıyor. İngiltere ve Galler’de bıçak taşıyan çocuklara kişiye özel müdahale planı hazırlanırken, ABD’de tehdit değerlendirme ekipleri ve anonim ihbar hatları kullanılıyor. Fransa’da silahla okula giren öğrencilere disiplin ve adli süreç uygulanırken, polis denetimleri de artırılıyor.
AVRUPA’DA YASAK VE DENETİMLER ÖNE ÇIKIYOR
Almanya’da okul yönetimleri, polis, psikologlar ve sosyal hizmet uzmanları şiddet riski taşıyan öğrencileri birlikte takip ediyor. Hessen eyaletinde 2025-2026 eğitim yılından itibaren devlet okullarında bıçak ve tehlikeli cisim taşınması yasaklanırken, İtalya’da 2026’da riskli okullarda metal dedektörlerle habersiz kontrol yapılmasına imkân tanıyan düzenlemeler gündeme geldi. Fransa’da ise okul güvenliği için polis, jandarma ve yerel yönetimler ortak hareket ediyor. Almanya ve İtalya’da belirli koşullarda ebeveynlerin gözetim yükümlülüklerini ihlal etmeleri halinde hukuki sorumlulukları da doğabiliyor. Japonya’da ise öğretmenlerin şiddet ve zorbalık belirtilerini erken fark etmesi, psikolojik danışmanlık hizmetleri ve okul-aile-polis iş birliği ön plana çıkıyor.
UZMANLARA GÖRE EN ETKİLİ ÖNLEM ERKEN MÜDAHALE
Çocuk ve Ergen Psikoloğu Serhat Çıkman, okul saldırılarının yalnızca psikolojik sorunlarla açıklanamayacağını belirterek çocukların yaşadıkları sorunların erken fark edilmesinin önemine dikkat çekti. Güvenli okul ortamının yalnızca kamera, güvenlik görevlisi ve kilitli kapılarla sağlanamayacağını vurgulayan Çıkman, öğrencilerin kendilerini değerli ve güvende hissetmelerinin, öğretmenlerin davranış değişikliklerini takip etmesinin ve ailelerin çocuklarıyla sağlıklı iletişim kurmasının önemini vurguladı. Uluslararası uygulamalar da okul güvenliğinde fiziksel önlemlerin yanı sıra riskli durumların önceden tespiti, psikolojik destek ve kurumlar arası koordinasyonun belirleyici olduğunu ortaya koyuyor.
