Aynı şirkette 33 sene muhasebe müdürü olarak çalışan N.U. vefat edince ailesi hak arama mücadelesi başlattı.
Ailenin '33 sene izin kullanmadı' iddiası İş Mahkemesi'nde karşılık buldu.
Yerel İş Mahkemesi, iş sözleşmesinin ölümle sonlandığı ve kıdem tazminatının ödendiğine dair kanıt sunulamadığı gerekçesiyle tazminat talebini haklı buldu. Mahkeme ayrıca, işverenin ücretli izinlerin kullanıldığını veya fesih sonrası izin ücretlerinin ödendiğini yazılı belgelerle ispatlayamadığı gerekçesiyle 33 yılın tamamı üzerinden hesaplanan izin ücreti alacağının tahsiline karar verdi. Bölge Adliye Mahkemesi’nin (İstinaf) başvuruyu reddetmesi üzerine dosya Yargıtay’a taşındı.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi de "Banka kayıtları, bordrolar, taraf tanıklarının beyanları ve ücret araştırması sonuçları ile tüm dosya kapsamı yeniden birlikte değerlendirilmek suretiyle işçinin gerçek ücreti belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren tarafından muris işçinin yıllık izin kullandığına veya ücretinin ödendiğine dair belge sunulmadığı, ayrıca işçinin mirasçıları olan davacıların beyanlarının da bu doğrultuda olduğu gerekçesiyle 33 yıl olan hizmet süresi boyunca hiç izin kullanılmadığı kabulüyle hesaplama yapılmıştır. Ancak dava dilekçesinde, muris işçinin izinlerinin tamamını değil 'büyük bir bölümünü kullanmadığı' ifade edilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 25'inci maddesi uyarınca hâkim Kanun'da öngörülen istisnalar dışında, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz. Diğer yandan iş yerinde muhasebe ve mali işler müdürü olarak çalıştığı iddia edilen işçi, şirketteki unvanı ve konumu gereği yıllık izne ilişkin kayıt ve belgeleri düzenleme veya düzenlettirme yetkisine sahiptir. Bu durumda gerek dava dilekçesinde ileri sürülen vakıalar, gerekse işçinin iş yerindeki görevi ve konumu dikkate alındığında, yıllık izin hakkının üçte bir oranında kullanıldığı kabul edilmeli ve buna göre hak kazanılan yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmalıdır. İlk Derece Mahkemesince vakıa ile bağlılık kuralına aykırı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" kararını verdi.
Yargıtay’ın verdiği bu emsal kararla belgelendirilemeyen izin alacaklarında işçinin unvanı, görev yetkisi ve dava dilekçesindeki beyanları esas alınarak indirim yapılması ilkesi benimsenmiş oldu.
