İslam dünyasının en kutsal mekanlarından biri olan Mescid-i Nebevî'deki imar çalışmalarına ait eski arşiv görüntüleri, inşaat sürecinde sergilenen tarihi hassasiyeti ve edep anlayışını gün yüzüne çıkardı.
Tarihi kayıtlara ve aktarılan rivayetlere göre, Ravza-i Mutahhara ve Mescid-i Nebevî imar edilirken görev alan usta ve işçiler, Hazreti Muhammed'in ruhaniyetine hürmet göstermek amacıyla özel bir çalışma prensibi benimsedi. İnşaat alanında çalışan ekiplerin, manevi atmosfere saygı gereği dünya kelamı konuşmamaya azami gayret gösterdikleri belirtildi.
GÜRÜLTÜ ÇIKMASIN DİYE ÇEKİÇLERE KEÇE SARILDI
Çalışmalar sırasında fiziki tedbirlerin yanı sıra manevi hassasiyetlerin de ön planda tutulduğuna dikkat çekilen tarihi anlatımlarda, taş ustalarının gürültü çıkmasını engellemek için çekiçlerine keçe sardıkları kaydedildi. İşçilerin kendi aralarında iletişim kurarken ve birbirlerinden malzeme isterken dahi günlük kelimeler yerine zikir, ayet ve salavatlarla anlaştıkları ifade edildi.
"ÇEKİÇ İSTEDİĞİNDE 'ALLAHU EKBER' DERDİ"
Mescid-i Nebevî'nin inşasında görev alan ustaların kendi aralarındaki manevi iletişimine vurgu yapılan tarihi rivayetlerde, "Bir usta harç istediğinde 'Sübhânallah', çekiç istediğinde 'Allahu Ekber' derdi." ifadelerine yer verildi.
